Naamsvermelding - STUDIOARNHEM

studio arnhem

Naamsvermelding

Komt een vrouw bij de bakker. Ze pakt een zak croissants uit het schap en loopt ermee naar buiten. ‘Eh, mevrouw?’, roept de bakker haar na. Ze draait zich glimlachend om. ‘Ik neem deze mee, goed? Ze zien er fantastisch uit! En wat zullen ze me smaken. Ik zal tegen iedereen vertellen dat jij van die geweldige croissants bakt. Weet je wat, als ze echt zo lekker zijn, zet ik het op Facebook en plaats ik er een foto van op Instagram. En dan kom ik de volgende keer, als ik weer trek heb in een croissant, ook bij jou.’

De bakker kijkt even verbaasd op. Dan veegt hij zijn handen schoon aan zijn ooit witte schort en loopt hij naar de vrouw toe. Hij gaat voor haar staan, kijkt haar recht in haar ogen en zegt: ‘Dat moet je zeker doen. Ik bak de beste croissants van de hele stad, dat mag je zeker tegen iedereen vertellen die het wil horen. Maar voordat je dat gaat doen, krijg ik 4,95 van je, want dat is wat ze kosten.’ Nu kijkt de vrouw verbaasd. ‘Maar als ik je naam rond bazuin, is dat toch mooi? Ik heb niet zoveel budget voor croissants, eerlijk gezegd. Meestal eten we gewoon bruin brood.’ De bakker gebaart naar zijn winkel. Naar zijn ovens, naar zijn machines. Hij laat haar zijn hele bakkerij zien, en wijst naar zijn klok (‘mijn dag begint altijd om 4 uur ’s ochtends), zijn computer en zijn handen. ‘Dit alles is de reden dat ik die croissants kan bakken. En dat jij ze kunt eten. En daarom wil ik, moet ik, daarvoor betaald worden. En als jij geen budget hebt, maar een ontzettend leuk mens bent met een goede reden om croissants te eten, waardeer ik dat je míjn winkel uitkiest. Echt, dat maakt me best blij. Maar het is voor mij geen reden om mijn broodjes gratis weg te geven. Of erger nog, het goed te vinden dat je ze zonder het mij te vragen van me steelt.’

De vrouw knikt. ‘Ik begrijp het. Ik dacht er niet bij na; ik dacht: je had ze toch al gebakken en ik kon er zo makkelijk bij. Het voelde prima om er zo mee de deur uit te lopen. Gek eigenlijk, want ik weet ook wel dat ik niet mag stelen.’ Ze pakte haar pinpas, rekende af en nam bedachtzaam, maar heel tevreden na de uitleg van de vriendelijke bakker, een grote hap van haar croissant. ‘Tot ziens!’

Snap je ‘em? Ik vind het ook fijn als je voor mijn foto’s betaalt. En niet alleen fijn, maar ook heel normaal, net als de bakker. Sta je daar even bij stil als je mijn foto’s ‘per ongeluk’ vindt op internet of een screenshot maakt? Dankjewel! Er is een heel leuk stripje over gemaakt door The Oatmeal. En mijn collega Rein van Zout Fotografie kan er ook smakelijk (en heel duidelijk) over vertellen. Cheers!

Powered by SmugMug Log In